สมสมร (>_<)

Toaday I’m very tried until I forget my boyfriend’s birthday. Good luck that I bought the gift for him. So he forgives me. I’m not good….

ก้อเหนื่อยมาทั้งวันแล้วเนอะ วันนี้ก็วันดีด้วย ฉันกับเด็ก ๆ ไปร่วมพิธี 9 ในดวงใจ ที่วัดใหม่บางกะจะ กิจกรรมทางวัดจัดได้ดีมาก ๆ เลย คืนนี้ก้ออยากผ่อนคลายหน่อย ขอฟังเพลงซักเพลงเนอะ

ทำไมวันนี้ ต้องใช้งานเราคนเดียวด้วย ขับมอเตอร์ไซต์ไป เขตพื้นที่ตั้ง 3 รอบ แดดก็ร้อน แถมถือศีลอดอีก เพลียก้อเพลีย ทำไมไม่เห็นใจกันบ้าง ปากก้อบอกว่าสงสารนะ แต่ไม่เห็นช่วยเหลืออะไร พอเรื่องขั้นเงินเดือน แย่งจะเอากันเชียวนะ พอเวลาทำงานก้อปัดให้คนที่อายุน้อยกว่าทุกที คุณธรรมจริยธรรมของความเป็นผู้บริหารและครูหายไปไหนกันหมดในสังคมไทยเดี๋ยวนี้ แย่ชะมัด

การที่เรารักใครสักคน ปรารถนาดีกับใครสักคน หวังดีกับใครสักคน แล้วเค้าเกิดปฏิเสธสิ่งเหล่านั้นที่เราพยายามมอบให้ เค้าเรียกว่า อกหัก หรือป่าว…?

คำว่า อกหักเป็นเพียง…เส้นขนาน

คนบางคน.. ได้รักได้รู้จักกับใครสักคน แต่แล้วก็มีอันทำให้คนสองคนเป็นได้แค่เพียงเส้นขนาน ที่ไม่อาจบรรจบลงเอยกันได้ ด้วยเพราะใครสักคนอาจมีพันธะกับคนอีกคนก่อนอยู่แล้ว โดยไม่เคยบอกกล่าว…

คนบางคน.. เลือกที่จะเป็นเพียงเส้นขนานกับใครสักคน แม้ต้องแบกรับความรักที่ท่วมท้นในใจอย่างเจ็บปวด เงียบๆเพียงลำพัง แต่ด้วยตระหนักว่า การเป็นเพียงเส้นขนานกันในวันนี้ แม้จะทุกข์เพราะรักมักอยากอยู่ชิดใกล้กับคนที่รัก

คนบางคน.. ยึดมั่นในความรักแต่หากยึดมั่นในความถูกต้องเช่นเดียวกัน บนเส้นขนานที่อาจดูอ้างว้าง เจ็บปวดและว้าเหว่ สับสนและปวดร้าวในใจ แต่บนเส้นขนานที่เดียวดายเส้นนี้

คนบางคน.. เรียนรู้ เข้าใจในความรักมากขึ้นว่า ความรักหากได้มาด้วยการรดน้ำพรวนดินด้วยความผิดหรือการแย่งชิง กิ่งก้านที่แตกดอกออกผล ล้วนแล้วแต่ คือร่องรอยของความเจ็บปวดและความทุกข์

คนบางคน.. ยังคงยืนหยัด กับวันเวลาบนเส้นขนานสายนี้ที่เลือกแล้ว ด้วยเพราะความรักและใครสักคนยังคงอยู่ในใจตลอดเวลา อยู่กับคืนวันที่ผ่านไปและกับความทรงจำครั้งหนึ่งในชีวิต บนเส้นขนานที่เดียวดายเส้นนี้ วันหนึ่ง อาจมีใครสักคนร่วมทาง อาจเป็นใครคนเดิม อาจไม่ใช่หรืออาจไม่มี

คนบางคน.. อกกับตัวเองอย่างมีเกียรติและภาคภูมิใจว่า “เราได้ทำในสิ่งที่ถูกต้องที่สุดแล้ว” เพียงแค่นี้ ความสุขบนเส้นขนานก็ดูจะไม้ร้างลาและเดียวดายอย่างแน่นอน อาจดูเป็นเรื่องง่ายๆที่จะทำ แต่ไม่ง่ายนักกับการลงมือทำ แต่ก็ไม่ยากเกินไปที่จะทำ ขอเพียงไม่ตามใจตัวเองอย่างเพลิดเพลิน

คนบางคน.. ก็รู้ว่าตัวเองทำได้ ในชีวิตของคนเรา เราอาจเคยเป็นทั้งผู้เลือกและผู้ถูกเลือก จะช้าหรือเร็ว จะมากหรือน้อย สักวันเราก็ต้องเลือก หากมีโอกาสได้เลือก จงเลือกให้รอบคอบและถูกต้องที่สุด อาจไม่ดีที่สุดสำหรับทุกคน แต่อย่างน้อยเราก็ได้เลือกอย่างถูกต้องที่สุดแล้ว

แล้วก็เริ่มดีใจที่คำพูด ทำให้เด็กนักเรียนคนหนึ่งคิดได้ แต่จะกลับตัวเป็นคนดีได้แค่ไหนก้ต้องลองดู เพราะโอกาสมีให้เสมอแต่เราจะคว้าโอกาสนั้นไว้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับตัวของเรา
ฉันจะเป็นดั่งเม็ดทรายที่พวยพุ้ง

เป็นสายรุ้งพลิ้วไหวยามทอแสง

เป็นยาใจให้เธอเมื่ออ่อนแรง

เป็นเหมือนแสงนำทางให้คนดี

จะเป็นทุกทุกอย่างให้กับเธอ

พร้อมเสมอไม่หน่ายหนี

จะเป็นเพื่อนมอบมิตรจิตไมตรี

เอื้ออารีต่อเธอทุกเวลา

แล้วก็เป็นอีกหนึ่งวันของความเหนื่อย วันนี้เหนื่อยกายและเหนื่อยใจมากกว่าปกติ วันนี้นักเรียนของฉันแย่มาก ๆ แย่จนใคร ๆ ทั้งโรงเรียนไม่อยากให้อยู่โรงเรียนนี้อีกแล้ว ระอากับวีรกรรมที่สร้างขึ้นในแต่ละวัน ทำไมเด็กไทยปัจจุบันถึงเป็นแบบนี้ไปได้ จะให้โรงเรียนรับผิดชอบฝ่ายเดียวคงไม่ไหวแน่ ๆ แน่นอนฉันอยากให้ทุก ๆ ฝ่ายเข้ามาดูแลช่วยกันบ้าง แต่จะทำได้มากน้อยแค่ไหนก็ต้องลองดู…เนอะ แค่เรื่องตัวเองยังจะไปไม่รอดเลย…เซ็งสุด ๆ คลายเครียดกับชีวิตหน่อยดีกว่า

วันนี้มีแต่เรื่องเวียนหัว งานเยอะเป็นบ้า ทำไมคนเงินเดือนเยอะชอบเอาเปรียบคนเงินเดือนน้อยจัง หรือเห็นเป็นเด็ก เลยใช้งานน่าดู เฮ้อ…เซ็ง
ฟังเพลงดีกว่าเพื่อสบายใจขึ้น ป.ล. นี่คือวิธีคลายความเครียดของฉัน…เอาเป็นตัวอย่างได้ ไม่สงวนลิขสิทธิ์นะ

เช้าวันนี้ได้พานักเรียนไปรับทุนการศึกษา ณ วัดท่าการ้อง โดยนายวิทยา ผิวผ่อง ผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นประธานพิธีมอบทุนฯ
เด็กนักเรียนดีใจและสนุกที่ได้พาไปเที่ยวด้วย…